Sztuka budowania pokoju

To książka o tym jak przyjmować perspektywę strategiczną, oraz postawę przywódczą, dzięki czemu, nawet w chaosie konfliktu (mgle wojny), nie tracimy z uwagi naszych zasadniczych celów. Co więcej, budując sprawne zespoły zadaniowe w taką mgłę pełną zagrożeń, niepewności, zaskoczeń wchodzimy z pokorą, ale i pewnością siebie. Wprawdzie zastosowany przykład należy do dziedziny z pogranicza polityki i wojskowości, ale w istocie mechanizmy pogłębiania negatywnych konfliktów, jak i budowania pozytywnego pokoju są uniwersalne i dotyczą tak wojska, jak przedsiębiorstw, firm małych i dużych itd.

Książka pt. „Sztuka budowania pokoju: przywództwo strategiczne na przykładzie fazy IV operacji Iracka Wolność”, opiera się na studium przypadku (case study) wybranych wydarzeń jakie miały miejsce przed i podczas wojny w Iraku (2003-2010). W czasie badań których finalizacją jest ta książka, konsultowałem swoje założenia, kierunki rozważań z najwybitniejszymi osobami w dziedzinach jakich tematyka ta dotyczy. Byli to przede wszystkim dr Philip Zimbardo, gen. James Mattis oraz gen prof. Stanisław Koziej.

W case study wykorzystano działania poziomu strategicznego oraz te które miały znaczenie – oddziaływanie strategiczne, pomimo, że w chwili kiedy do nich chodziło w świadomości uczestników mogły zdawać się zdarzeniami poziomu taktycznego, lub nawet nie mieć znaczenie w ogóle. Na podstawie tych wydarzeń poddano analizie koncepcje naukowe z różnych dziedzin. Pozwoliło to w końcowej części pracy pokusić się o próbę zbudowania zestawu czynników, które właściwie wykorzystane pozwalają na budowania tzw. atraktorów kształtujących pozytywny pokój.

Zasadniczymi mechanizmami jakie do tego celu przedstawiono są perspektywa strategiczna oparta na trójwymiarowym modelu głębi strategicznej oraz postawa przywódcza oparta na cztero-blokowym modelu „strategicznego kaprala”. Pomimo zastosowanego studium przypadku, przedstawione mechanizmy mają charakter uniwersalny, albowiem uzasadnienie skuteczności powyższych mechanizmów oparto na podstawach teoretycznych i empirycznych wywodzących się z kilku zasadniczych nurtów naukowych: politologicznego (w tym stosunki międzynarodowe, geopolityka, nauki o bezpieczeństwie, zarządzanie), psychologii społecznej i teorii chaosu.

Teoria chaosu stanowi tu swoiste tło pozwalające na identyfikację meta-danych służących do poszukiwania właściwych obszarów kształtujących warunki dla budowania pokoju. Zaś polityka realizowana przez strategicznego przywódcę pozwala „pokierować psychologią społeczną i skanalizować jej rozpalone uczucia” (Montbrial). 

Książka nie jest zatem jeszcze jedną próbą tworzenia teoretycznych modeli dla rozwiązywania praktycznych problemów, ale jej założeniem jest budowanie rozwiązań na podstawie zastosowanych w praktyce metod, które w różnej skali przynosiły skutek określany w książce jako „pozytywny pokój”. 

Książka dostępna w Wydawnictwie URz:

http://wydawnictwo.univ.rzeszow.pl/product_info.php?products_id=2867